Tintagel, legends and history and a stunning scenery

 

Legende of verre werkelijkheid, in Tintagel ademt alles Arthur en komt de legendarische koning tot leven. Er is van meer historie te genieten, zoals het 14e eeuwse museumpand van the Old Post Office, maar wij kwamen nu vooral voor de ruïnes van het kasteel.

Wie naar het kasteel wil, moet goed ter been zijn. Voor het eerste traject over het steile voetpad naar de haven kun je tegen betaling in een jeep stappen, maar daarna is het toch echt klauteren. Een deel van het kasteel ligt op het vasteland op een hoge kaap, die door een diepe kloof wordt gescheiden van Tintagel Island, waar de overige ruïnes te bereiken zijn via een nieuwe loopbrug die voor de toeristen is aangelegd. Bij eb kun je ook afdalen naar het strandje en een kijkje nemen in Merlin's Cave.

Natuurlijk is er Wikipedia, maar ook de nederlandstalige http://www.absolutefacts.nl/groot-brittannie/tintagel-castle.htm geeft een heldere historische beschrijving en het boek dat ik in de links heb opgenomen is zeer expliciet: Cornwall .... complete guide. Op de site zelf geven verschillende panelen nadere uitleg.

Aan de noordkant van het schiereiland zijn restanten gevonden van eenvoudige huizen, die waarschijnlijk deel uitmaakten van een nederzetting in de vroege middeleeuwen. Hier over is verder weinig of niets bekend. Er zijn ook overblijfselen van een ommuurde kruidentuin gevonden en een kleine kapel.

Alle goederen die hier in vroege tijden aan land werden gebracht, moesten via deze smalle paadjes op de steile klif omhoog gedragen worden.

Niet alleen de ruïnes, maar ook de schoonheid van dit land en het geweldige uitzicht maken een bezoek aan Tintagel de moeite waard.

Een geheimzinnig tunneltje, waarvoor men nog steeds geen verklaring heeft gevonden.

Een prachtig standbeeld van King Arthur.

Iets verderop vonden we op de rotsen een mooi plekje voor een bescheiden picknick en dat bood de gelegenheid om ons eens rustig bezig te houden met alle vogels die onze aandacht hadden getrokken.
Ik houd het op veldleeuweriken met hun kleine kuifjes, die langs de rotsen vlogen, voedsel verzamelden en zich in het gras neerdrukten, als ze dekking zochten. Heel beweeglijk en ze lieten zich niet van nabij fotograferen.
Toen we een poosje rustig zaten, kwamen er wel andere vogels steeds dichterbij, langs de helling omhoog, om te foerageren. Ik weet alleen niet zeker welke soort. Ze hebben behoorlijk zware en ver doorlopende strepen op de borst en heldere wenkbrouwstrepen. Ik neig naar graspieper.

Verderop lieten deze gevleugelden zich gemakkelijk fotograferen. Toch weer een andere soort met de donkere snavel en poten, grijzer bruin verenkleed en vrij zware borsttekening. Een oeverpieper?

Ruïnes van de kapel, die misschien wel ouder was dan het kasteel, en een mooi verhaal over de priester die er in de barre omstandigheden in 1361 de brui aan gaf.

Helemaal boven geeft een mooi beeld van het kasteel beneden ons en aan de overkant op het vaste land.  Helemaal beneden de haven en op de achtergrond het dorp Tintagel.

Terug wandelen langs het riviertje, stevig klimmen naar het dorp. Dan is een Cornish Pasty op een zonnig terras welverdiend! Een goed moment om kennis te maken met deze streek specialiteit. Lekker hoor!

 

Na al deze stappen terug in de tijd - en dat geldt inmiddels ook al voor deze telefooncel - stapten we in ons moderne vervoermiddel om nog een stukje zuidelijker te rijden naar ons volgende doel: Port Isaac.

Fox's Folly North-Cornwall

13 mei. We hadden ons hotel in Bristol strategisch gekozen: niet ver van het busstation voor de luchthavenverbinding en niet ver van het autoverhuurbedrijf, waar we onze auto deze ochtend gingen afhalen. Het was een bewuste keuze: vliegen en een auto met een rechts stuur om zo goed mogelijk ingesteld te zijn op het links rijden. Rob reed keurig het Bristols ochtendverkeer in en nam alle rotondes zonder mankeren ter linker zijde om zo probleemloos de M32 op te rijden. Met een grote boog om de stad heen gingen we zuidwaarts over de M5 naar Noord-Cornwall. 

Onze bestemming was Fox's Folly, een cottage op een boerenerf aan een naamloze weg ergens tussen Holsworthy en North Tamerton. Op de website wordt de cottage onder de plaats Bude gelokaliseerd. De cottage van onze gastvrouw en gastheer is een boerenbedrijf in ruste. Afgezien van de enthousiaste hond, enkele gezellige ganzen en kippen en twee paarden op stal is het rustig op het erf. Ons huisje stond vrij in de hoger gelegen tuin en was net zo leuk als het internet had laten zien. 

De woonkamer/keuken is erg leuk en comfortabel ingericht. Twee slaapkamers en een badkamer completeren het geheel en de veranda in de middagzon is een zeer aangename bonus. Het geheel is niet zo groot dat wij er met vier personen van gebruik zouden willen maken, maar met z'n tweeën was het top. En wat een heerlijk welkom: er stonden verse eitjes, zelfgebakken scones met jam en room en ook nog een fles wijn voor ons klaar.

De cottage lag te midden van een geweldige tuin met een schommel, een pergola-terras, heel veel vogels en een geweldig uitzicht over de omringende heuvels. Wat een rust! Van al deze heerlijkheden (de scones onder de pergola! mjummie!) hebben we op deze warme zonnige middag eerst genoten. Na hun thuiskomst werden we door Roz en Geoff welkom geheten en minstens zo enthousiast door Rufus, de hond. We kregen tips voor het doen van de boodschappen (Holsworthy) en verschillende uitstapjes. We voelden ons helemaal thuis.

Er zaten verschillende roodborstfamilies in de tuin en rond het huisje. Erg leuk en ze waren niet echt bang voor ons.

Favoriete tak, niet alleen voor de roodborstjes.

Fitis kom je overal wel tegen, maar een Goudhaantje in mei had ik niet verwacht.

In de hoge coniferen aan de rand van het gazon hadden de distelvinken waarschijnlijk hun nesten, maar ze waren ook vaak in de bomen rond het huisje te zien en bij de voedersilo.

Ook de Boomklever voelde zich niet te goed voor de voor de voedersilo. Het was er altijd een drukte van belang met duiven, mussen, putters, roodborstjes, de boomklever en spechten.  Vanuit ons slaapkamerraam of op de veranda kon ik mooi foto's maken. We hebben er echt van genoten, ook de navolgende dagen, toen het weer koeler werd en we niet echt meer in de tuin konden zitten.

Man en vrouw Mus kropen vlogen af en aan naar dit holletje in de boom, een nestje? Nog nooit een specht van zo dichtbij kunnen fotograferen.

's Avonds hebben we buiten gegeten op ons romantische terras (wat zal het mooi zijn als de rozen bloeien!) en genoten van de prachtige zonsondergang.